|
“Jullie gaan zondag toch die kant op, kunnen
jullie nog een schroefje voor Rotterdam
meenemen?” Met dit frivole verzoek aan het
vervoersbedrijf Van Ruiten uit Bergschenhoek
dacht de Brabantse LIPS-fabriek te Drunen een
efficiënte en goedkope oplossing gevonden te
hebben voor het vervoer naar de afbouwkade te
Rotterdam van één van de door haar
bedrijf gefabriceerde reserveschroeven voor de Willem
Ruys.
Waar men
even niet aan gedacht had, was de voor dit soort
bijzondere transporten benodigde vergunning aan
te vragen en een verkenning van de voorgenomen
route was ook geen overbodige luxe geweest.
Doordat de Moerdijkbrug na de opgelopen
oorlogsschade nog niet was gerenoveerd, was het
te risicovol de reserveschroef over deze brug te
vervoeren.
Op zondag 19 oktober 1947 vertrekt het transport
uit Drunen. Aanvankelijk verloopt alles naar
wens, totdat Zevenbergen wordt bereikt …………………
Via de Hazeldonkse Zandweg komt het transport
het dorp Zevenbergen in. De Stationsweg wordt
gevolgd en met een lichte knik rijdt men vol
goede moed en niets vermoedend de Dijkstraat in.
De Zevenbergers stromen toe, want er valt
eindelijk weer eens wat in hun dorp te beleven.
Bij de Bailybrug over de Noordhaven lijkt het
wel of de bevrijders wederom worden
binnengehaald en onder gejuich en nog zonder
problemen rijdt het transport verder de
Dijkstraat in.
Maar dan komt er al snel een eind aan de pret,
de scheepsschroef komt in een soort fuik terecht ..........
........ schraapt tegen een muur en raakt vervolgens
tegen een winkelpand bekneld. Dan blijkt de
enige oplossing het weghakken van een stuk muur te zijn.
Nu zou elke huiseigenaar daartegen fel
gaan protesteren, zoniet in Zevenbergen.
Integendeel zelfs, de eigenaar van het in de
bevrijdingsdagen beschadigde winkelpand zag dit
als dé kans om alsnog een bouwvergunning te
krijgen, een vergunning die hem tot op dat
moment om onduidelijke redenen nog steeds was
geweigerd. ”Hé jongens! ……… duw het zaakje er
maar doorheen hoor!” riep de winkeleigenaar vol
enthousiasme. De Van Ruiten-transportboys lieten
zich dit geen twee keer zeggen en sloegen met
hamer en beitel subiet een brede sleuf in de
muur. Het verhaal gaat dat de winkeleigenaar nog
steeds op een vergunning zit te wachten!
De Rijkspolitie zag met lede ogen aan hoe het
transport zich in de Dijkstraat had klemgereden.
Een Rijkspolitiebeamte in functie voorzag nog
meer van soortgelijke problemen en aangezien er helemaal geen vergunning voor
dit bijzondere transport was verleend, heeft hij het verdere vervoer belet (zie
onderstaande verklaring van de
betreffende adjudant).
Terug ging het transport
over de Bailybrug en werd het “zaakje”, in
afwachting van de dingen die zouden gaan komen,
geparkeerd op het Marktplein. Daar trok de
reserveschroef van de Willem Ruys, tot misnoegen
van de Politie, veel bekijks. De aandacht werd
getrokken door de Nederlandse pers met als
gevolg dat heel Nederland via de dagbladen op
deze soap kon worden getrakteerd. Dit alles
overigens tot groot genoegen van de PR-afdeling
van de Rotterdamsche Lloyd die het hele gebeuren
als geweldige publiciteit zag voor de rederij en
natuurlijk ook voor haar nieuwe schip.
Na veel “getouwtrek” met de plaatselijke en
landelijke overheid en bemoeienis van het
Ministerie van Waterstaat werd na drie weken
Marktplein-Zevenbergen een vergunning verleend
en werd de inmiddels meest bekende
scheepsschroef ter wereld naar het haventje bij
Moerdijk gebracht alwaar het met een
binnenvaartschip naar Rotterdam zou worden
vervoerd. Onder het motto: “Een ezel stoot zich
geen twee keer aan dezelfde steen” is het
transport van de tweede reserveschroef
aanmerkelijk soepeler verlopen.
Op de Willem Ruys werd met de plaatsing van de
reserveschroeven op de dubbele bodem een
“stabiele” plek gevonden. Uit de foto hieronder
blijkt dat
men nadien het met deze reserveschroeven toch hogerop
had gezocht, namelijk bij een van de
schoorstenen. Of dat een kwestie van stabiliteit of ruimtewinst was, is ons niet
bekend.
De Willem
Ruys krijgt een nieuwe "Lips" schroef, foto Biem Lap - 1949
Twee matrozen op de reserve schroef naast de achterste schoorsteen,
foto Arie
Smit - 1955
Met dank aan de nu (2007), 93-jarige Willem Ruys-fan en
toenmalig “vrije” journalist/fotograaf, de heer
Meulblok. Hij heeft de foto’s van het
spraakmakende vervoer en de verklaring
van de Rijkspolitie (tegen een vergoeding) ter
beschikking gesteld aan oud KRL-collega Arie
Smit uit Zevenbergen.
Arie Smit, oud KRL-Matroos
Zevenbergen: mei 2007 |
