|
Het ms Mersey Lloyd voer in 1958 heen en weer tussen
diverse eilanden van de Filippijnen, een prachtig,
altijd erg avontuurlijk, land voor “Jan de Zeeman”. De
lading die toen aan boord kwam, was copra (gedroogd
kokosnootvlees), die door de havenarbeiders per baal of
twee balen aan boord werd gelopen. Je kon er met je pet
niet bij hoe die mensen dat volhielden, zo zwaar was dat
gesjouw! Je kunt wel nagaan hoe lang het volladen van
een groot schip als de Mersey Lloyd ging duren, vooral
ook omdat we van het ene naar het andere eiland moesten
varen om het schip vol te krijgen. ’s Avonds gingen we
natuurlijk de wal op om een gezellig cafeetje uit te
zoeken en een “kouwe klets” te nuttigen , meestal had je
op die eilanden niet zo “bar” veel keuze, het café was
vaak niet meer dan een hut van bamboe en riet, ingericht
met wat barkrukken en een aantal dorpsdames …..
natuurlijk dames van lichte zeden! Uiteraard werd er
veel gedronken en dan waren er wel eens leuke dingen te
beleven.
Zo had ik als Kabelgast aan boord het beheer over o.a de
verf die nodig was voor het scheepsonderhoud. Op een
zekere avond vroeg een lokale kroegbaas aan mij of ik
misschien een beetje verf over had zodat hij de
buitenboel wat kon opknappen. “Natuurlijk” zeg ik tegen
de man: “Ik kijk wel even voor je!” Nu waren de masten
en laadbomen van Lloydschepen rose geverfd, in de hele
wereld bekend als “Lipstick rose”, dus daar hadden we
aan boord genoeg verf van. Zo gezegd, zo gedaan … een
verfblik werd achterover gedrukt en aan de kroegbaas
gegeven.
De volgende dag bij het aan dek komen stond er al een
aantal opvarenden en bootwerkers naar de wal te wijzen
en jawel hoor …… het hele café hadden ze aan de
buitenkant in de prachtige kleuren van de Koninklijke
Rotterdamsche Lloyd, rose geverfd.
Er werd heel wat afgelachen, maar niet door de Kapitein,
die wat navraag had gedaan en mij op het matje riep. De
Kapitein sprak mij streng toe, maar strafte mij niet,
want hij kon uiteindelijk ook wel de humor er van
inzien.
Die avond was het groot feest in het “Lloyd-café ” zoals
wij de bamboekeet nu noemden. Iedereen was aanwezig
inclusief een aantal officieren en het was er weer heel,
heel lang gezellig!
A. Ruijs - Dinteloord
Kabelgast van de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd
|
