Ontstaan museum

 

 LEES HIER HOE EEN NOSTALGISCH UITSTAPJE NAAR ROTTERDAM HET

“KONINKLIJKE ROTTERDAMSCHE LLOYD” MUSEUM TOT GEVOLG HAD.

Ed van Lierde en een goede vriend (eveneens oud KRL-Stuurman) besloten in het najaar van 2005 in het Rotterdamse een dagje ‘Lloyd-nostalgie’ te gaan opsnuiven. Beiden togen goedgemutst, vol verwachting en met gebruikmaking van de NS-60-plus kaart, richting Westelijk randstad. Op het Centraal station van Rotterdam aangekomen, roken de ‘krasse knarren’ het van vroeger bekende, typisch Rotterdamse (Pernis)-luchtje. Na een onvermijdelijk kopje koffie in Café Engels pakten zij, vol verwachting, de tram richting Rotterdamsche Lloyd-cultuur, naar het Maritiem Museum. Echter, tot verbijstering van beide heren was er toen over onze roemruchte en geliefde scheepvaartmaatschappij, hecht verbonden met met Nederlands Indië, in dat grote, Rotterdamse Maritieme museum bitter weinig te ontdekken.

Gedesilusioneerd dropen de heren af, maar niet zonder gevolg want deze bittere ervaring deed Ed van Lierde besluiten een specifiek “Koninklijke Rotterdamsche Lloyd” Museum op te gaan richten. Immers, het betrof hier één van de meest belangrijke rederijen van Nederland (KRL) dat, samen met de Stoomvaartmaatschappij Nederland (SMN), méér dan een eeuw, de slagader van en naar Nederlands Indië vormden. Men zou kunnen zeggen dat deze twee zustermaatschappijen het vehikel waren waarop en waarmee Nederland één van de meest rijke landen ter wereld is kunnen worden. Het kan niet zo zijn dat dit, om welke reden dan ook, bij instanties die onze historie warm dienen te houden, niet één van de speerpunten is. Ed wilde daarom een museum oprichten dat recht deed aan de roemruchte geschiedenis van de Rotterdamsche Lloyd en de grote invloed die de familie Ruys op de Nederlandse- en wereldscheepvaart heeft gehad. Kortom, een museum dat de sfeer van toen laat proeven …….een museum dat hoofdzakelijk over de mensen gaat die de schepen meer dan een eeuw hebben bemand ……. een museum dat dus ook (hoe zou het ook anders kunnen!) de sfeer van het geliefde Nederlands Indië uitstraalt.

DE TOTSTANDKOMING VAN HET MUSEUM

De weg naar de totstandkoming van het museum was een weg vol nieuwe en wonderlijke ervaringen. Die weg voerde via het verzamelaarwereldje, naar beurzen en diverse Internet koop-/verkoop sites. Tussen aardige- en soms harde verzamelaars en tussen gewiekste handelaren werd geprobeerd Rotterdamsche Lloyd en Koninklijke Rotterdamsche Lloyd stukken te bemachtigen. Dat ging aanvankelijk langzaam omdat het inspelen op de markt veel tijd en geld kostte. Maar ….. na een oproep in de Nedlloyd Pensioenkrant en op de website van de Vereniging KRL/Ruys & Co. gepensioneerden, kreeg het nieuwe museum vele prachtige stukken van oud-personeel en zelfs van oud-passagiers van onze beroemde passagiersschepen. Tegelijk met het verzamelen van de inhoud daarvan werd in 2005 aangevangen met de bouw van het ‘fysieke’ museum en vervolgens op tweede Pinksterdag-2006 geopend .

De bouw van het museum te Oudehorne in 2005.

 VAN PRIVE-INITIATIEF TOT STICHTING

Vanaf de opening in het voorjaar van 2006 werd het museum, op afspraak, door vele oud Lloydmensen en scheepvaartgeïnteresseerden bezocht. Hoewel er vanuit Rotterdamse bedrijven/ organisaties interesse was liep de wens van het museum om een locatie in het Rotterdamse te verwerven, dood op zaken als: te weinig financiën (geen subsidie), een diepe recessie die in de loop van 2008 toesloeg, maar het was ook duidelijk dat wij ons plekje in het museumwereldje niet zomaar kregen. Om, ondanks dit alles, toch op een mogelijke verhuizing naar Rotterdam voorbereid te zijn, werd in 2009 de eerste voorbereiding getroffen een bredere organisatie namelijk ‘een stichting’ te creëren. De bedoeling was bij een verhuizing naar Rotterdam de particuliere organisatie direct in een stichting om te zetten. Echter, de noodzaak om vóór dat moment al een stichting te worden, werd begin 2010 duidelijk. Om subsidie voor de ‘Grote Slamatherdenking’ in 2011 te kunnen ontvangen werd daarom op 9 juni 2010 de Stichting Koninklijke Rotterdamsche Lloyd Museum een feit.

ONDANKS RECESSIE TOCH NAAR ROTTERDAM!

Op woensdag 4 juli 2012 werd onder het motto: “De Koninklijke Rotterdamsche Lloyd is weer thuis in Rotterdam” de eerste, grote stap gezet naar een mogelijk op termijn totale verhuizing naar Rotterdam.

Oud Minister van Verkeer en Waterstaat, momenteel  voorzitter van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reders (KVNR), Tineke Netelenbos (tevens lid van de Commissie van Aanbeveling van ons museum) opende de nieuwe, permanente expositie. De Historische Werf ‘Rotterdams Welvaren’ aan de Schiehaven (Lloydkwartier) was tot september 2014 gastheer van deze permanente Lloyd-expositie.

ONS MUSEUM HEEFT IN 2014 DE ‘CULTURELE’ ANBI-STATUS GEKREGEN !

Vanaf 1 januari 2014 is de stichting “Koninklijke Rotterdamsche Lloyd” Museum een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) met ook nog eens een culturele aantekening!  Ons museum wordt daarom door de Belastingfdienst gekwalificeerd als ‘culturele ANBI’, met andere woorden onze stichting wordt beschouwd als een ‘Cultureel Goed doel’.

Donateurs van ons museum kunnen daarom voor een extra giftenaftrek in aanmerking komen. Zo mogen particulieren in hun aangifte inkomstenbelasting 1,25 keer het bedrag van de gift aftrekken. Ondernemingen die onder de vennootschapsbelasting vallen, mogen 1,5 keer het bedrag van de gift aftrekken in de aangifte vennootschapsbelasting. Dit betekent dus dat de Belastingdienst er voor zorgt dat uw donatie minder kost óf dat de donateur méér voor hetzelfde geld kan doneren. Wat ook belangrijk is om te weten is dat de donatie voor de Belastingdienst een aftrekbare gift is als er geen sprake is van een door de culturele ANBI geleverde tegenprestatie. Zie meer info onder de ANBI-knop op de Homepage.

 

BOUW EN OPENING KONINKLIJKE ROTTERDAMSCHE LLOYD MUSEUM 

tweede Pinksterdag – 2006

BOUW EN OPENING VAN HET KONINKLIJKE ROTTERDAMSCHE LLOYD MUSEUM 

tweede Pinksterdag – 2006

1. De bouw van het museum

Begin 2005 had oprichter Ed van Lierde in sneltreinvaart een collectie van de Rotterdamsche Lloyd en Koninklijke Rotterdamsche Lloyd opgebouwd. Dat ging zo voortvarend dat eind dat jaar al behoefte was aan een degelijke huisvesting van het prachtige Lloyd-erfgoed. Ed bouwde begin 2006 daarom eigenhandig een bescheiden museumruimte van 20m2. Leuk om te beginnen, maar al snel volgde ruimtegebrek.

In aanbouw – 2005.
gereed voorjaar – 2006.

Op een idyllische plek, midden in het weide/bos-landschap van Zuid-Friesland, voor een maritiem museum wellicht een vreemde plek, maar de natuur waarin de Lloyd-erfgoedcollectie werd opgebouwd, voelde toch erg goed aan! De eerste bezoekers waren de nieuwsgierige reeën.

 

2. De opening

Op Tweede Pinksterdag – 2006, enkele maanden eerder dan gepland, werd het “Koninklijke Rotterdamsche Lloyd” Museum door oud Lloyd-Bootsman, Jan Munter officieel geopend. Hij schroefde met een gouden schroevendraaier het door hemzelf gemaakte onderbord onder de emaille plaat van het ms Dempo, waarmee het museum was geopend. In onderstaande fotogalerij treft u enkele sfeerfoto’s van die belangrijke dag aan:

Klik voor een vergroting op onderstaande afbeeldingen.  

Aankondiging opening.                                                                                                             

 Welkom veel petit fours.

Een Friese petit four .                           

                                                                                                    Openingswoord door Ed van Lierde’

Genodigden van heinde en verre.

 Bijna een complete bemanning.

Jan Munter krijgt de gouden schroevendraaier.

Opening door Jan Munter.

Opening door Jan Munter.                                                                                                                                                                                           

Emaille bord en naamschild.                                                                                                                                                                   

 ‘Adoe…’ toespraak van MaMie.                                                                                                                                                                 

Indisch muzikale omlijsting door Pak Warno.                                                                                                                                       

………………………………………..

Gezellig keuvelen over toen.                                         

……………………………………..

Emiel Martens bewondert de muziek van Pak Warno.                           

………………………………………

Ook voor de innerlijke mens was gezorgd.

………………………………………

 

 

NIEUWE WERKNAMEN VOOR ONZE STICHTING

vanaf 1 januari 2018

Het woord Museum dekt de lading niet meer

In de twaalf jaar van ons bestaan zijn wij, en met name onze doelstellingen, gaandeweg bekender geworden. Wij hebben in die jaren ook kunnen vaststellen dat Musea niet de grootste hobby van de overheid zijn, bovendien hebben mensen bij het woord Museum een beeld van een gebouw dat ergens centraal staat en waar liefhebbers welkom zijn. Even los van het feit dat daar veel geld (subsidie) voor nodig zou zijn, willen wij liever geen centrale organisatie, maar gaan bij voorkeur met exposities naar onze belangstellenden toe. Zo ontstond het, mogelijk ook iets gedwongen idee, om te streven naar zo’n vier tot zes expositie locaties in den lande. Om de zes maanden/om het jaar zouden de diverse locaties hun collectie-items kunnen uitruilen en zodoende voor fris aanbod kunnen zorgen. Dit idee willen we gaan uitvoeren, maar dit betekent absoluut niet dat we afzien van een centrale, permanente expositie te Rotterdam (Miniworld).

Buitenland

Succesvolle projecten hebben er in de voorgaande jaren voor gezorgd dat onze stichting ook in het buitenland bekend is geworden. We noemen: de indrukwekkende herdenkingen, uitgevoerd samen met de Britten, de Franse aandacht voor onze ss Gedé dat in 1917 bij Port La Nouvelle, enkele zeemijlen uit de Middellandse Zee kust, op een Duitse mijn is gelopen en is gezonken. Als daverende klap op de ‘goodwill-pijl’ zijn er vanaf begin 2016 twee Indonesië-projecten geïnitieerd ……. namelijk het Batavia- en het Medan-project, het derde project, het Bogor-project zit momenteel (begin 2018) in de fondsenwerffase.

Nieuwe werknamen

Na ampel bestuursberaad is besloten het woord Museum in de dagelijkse praktijk niet of nauwelijks meer te gebruiken. Daarvoor in de plaats communiceren we twee namen waarvan we inderdaad kunnen zeggen dat deze de lading beter dekken. Bij die nieuwe namen behoren uiteraard ook nieuwe plaatjes die inmiddels ontworpen zijn (zie hier onder). Vanaf 1 januari 2018 zult u gaandeweg het woord Museum zien verdwijnen. Samenvattend: Op papier (statutair) blijft de oorspronkelijke naam gehandhaafd, in de (visuele) praktijk gaat u onderstaande twee namen en daarmee twee bijbehorende logo’s steeds meer terugzien.

Wat wij eigenlijk niet hoeven uit te leggen, maar wel willen onderstrepen is dat het nieuwe logo de (Erasmus-) brug wil slaan van Rotterdam (Nederland) naar Tandjong Priok (Indonesië). Door de Indonesische vlag te plaatsen op het voormalige Rotterdamsche Lloyd gebouw in Tandjong Priok onderstrepen wij dat Indië/Indonesië en Nederland, dus ook onze stichting, onlosmakelijk verbonden zijn door gezamenlijk erfgoed.

 

Left Menu IconMenu