VIDEO-VERHALEN

‘MIJN LLOYDVERHAAL’

WAAROM VIDEO INTERVIEWS ?

De Stichting Koninklijke Rotterdamsche Lloyd Museum (KRL-Museum) beschouwt het geheugen van oud Koninklijke Rotterdamsche Lloyd medewerkers als een waardevolle opslagplaats van gegevens en dus als een verzamelplaats van een uitermate belangrijk deel van het KRL-erfgoed. Statistisch gezien, zijn er in het jaar 2030 geen oud KRL-medewerkers meer die uit eigen ervaring over de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd kunnen vertellen, de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd is dan echt geschiedenis geworden. Reden te meer om de verhalen van hen vast te gaan leggen. Het betreft vele korte, maar ook langere verhalen en anekdotes over toen, met name verhalen over vrolijke, spannende, trieste en/of belangrijke Lloydzaken.

De KRL-medewerker vertelt zijn/haar verhalen over zijn/haar eigen ervaringen, herinneringen en inzichten. Een belangrijke taak van onze teamleden is daarbij de verhalenverteller goed in het interviewproces dat ook op video wordt opgenomen te begeleiden. Deze interviews hebben hoofdzakelijk tot doel het gesproken Koninklijke Rotterdamsche Lloyd-erfgoed veilig te stellen. 

COPYRIGHT

De geintervieuwde heeft recht om de eigen video-opnamen in huiselijke kring te gebruiken. Voor gebruik buiten huiselijke kring dient schriftelijke toestemming van het KRL-Museum worden gevraagd. Het copyright voor de beelden ligt uitsluitend bij het KRL-Museum.

PROJECT IS ‘ON HOLD’

Ondanks het plezier in en het nut van deze interviews zijn wij na de eerste serie van zestien interviews wegens geldgebrek moeten stoppen. Wij zullen in de toekomst weer een serie interviews opstarten indien dat door fondsenwerving mogelijk wordt gemaakt. Wij doen, met altijd te weinig mensen en teveel werk, toch onze uiterste best! 

 
Coördinator: Gera Welter-Weimar

Motief van Gera om als Vrijwilliger het KRL-Museum te steunen

Dankzij de vele en levendige verhalen van mijn schoonvader, Leen Welter, over zijn werkzaamheden als gezagvoerder bij onder andere de Koninklijke Rotterdamse Lloyd, is ook voor mij de Nederlandse koopvaardij gaan ‘leven’. In de familie in Rotterdam zijn er meerderen die hoge functies bekleed hebben (o.a. zijn vader en zijn zwager Kees Schoeman). Dat wat eens zo heel erg Nederlands was, de koopvaardij, herbergt nog veel onbekende verhalen die toch echt niet verloren mogen gaan. Graag draag ik met de Stichting KRL-Museum en de projectgroep mijn steentje bij om deze verhalen te verzamelen voor het totaal beeld van dit tijdperk.

Teamlid Pia Bronsveld

Motief van Pia om als Vrijwilliger het KRL-Museum te steunen

Als dochter van Jochem Bronsveld, oud KRL-gezagvoerder, en Conny Swart, dochter van een kapitein op de grote vaart, is de liefde voor de zee mij met de paplepel ingegoten. Mijn moeder, zus en ik hebben vele reizen meegevaren op onder andere de Main Lloyd, Blitar, Langkoeas, Goeree en nog vele andere KRL-/ Nedlloyd schepen. We hadden thuis een zeemansgezin waar mijn vader zo’n 2 à 3 maanden per jaar onderdeel van uitmaakte. Pas nu ik ouder ben, realiseer ik mij hoe bijzonder het beroep van mijn vader bij de Rotterdamse Lloyd geweest is en wat het belang van de KRL is geweest voor de Nederlandse koopvaardij. Nu de rederij niet meer in Nederlandse handen is, is het een deel van onze nationale geschiedenis geworden. Deze dient gekoesterd te worden en dat is precies de reden waarom ik mijn bijdrage wil leveren aan het project ‘Mijn Lloydverhaal’.